وان پیس: تمام شمشیرهای ایمو تا اینجای داستان

نزدیک به هشت سال پس از اولین حضورش در قالب یک سایه‌ی ساده، سرانجام ایمو—پلیدترین و قدرتمندترین دشمن دنیای وان پیس—در آرک الباف قدم به میدان گذاشته است. با توجه به اینکه داستان وارد «حماسه‌ی پایانی» شده، وقت آن رسیده بود که وان پیس از ایمو رونمایی کند؛ اگرچه هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد آرک الباف تا این حد روی این شرور مرموز نور بتاباند و رازهایش را فاش کند.

آرک الباف وان پیس، علاوه‌بر جنسیت، چهره‌ی واقعی و تأیید هویت او به‌عنوان یکی از بیست پادشاه اولیه، اطلاعات زیادی هم درباره‌ی قدرت‌های ایمو فاش کرده است؛ قدرت‌هایی مثل میوه‌ی شیطانی و فرم‌های مختلفش، و مجموعه‌ای از توانایی‌های عجیب نظیر «Omen» (پیش‌آگهی) و «Domi Reversi» (دومی ریورسی).

با این حال، در کنار این قدرت‌ها، ایمو برخلاف انتظار نشان داده که مبارزی فوق‌العاده ماهر است و در کنار مبارزه‌ی تن‌به‌تن، از چندین سلاح مختلف هم استفاده می‌کند. نکته‌ی جالب اینجاست که مشخص شده این سلاح‌ها همان ۱۹ سلاحی هستند که در ماریژوآ و در فرورفته در زمین، مقابل «تخت خالی» قرار داشتند؛ سلاح‌هایی که روزگاری به بنیان‌گذاران حکومت جهانی تعلق داشتند و تنها سلاح غایب، متعلق به پادشاهی آلاباستا است.

ایمو به لطف قدرت مرموزش یعنی Omen، در طول نبرد به تمام این ۱۹ سلاح دسترسی دارد. تا اینجای کار ۱۰ مورد از آن‌ها رونمایی شده که اکثرشان شمشیر هستند؛ موضوعی که نشان می‌دهد وان پیس یک شمشیرزن قدرتمند دیگر هم به داستان خود اضافه کرده است.

سلاح نیزه‌ایِ بدون نام

10 – تیغه‌ی داوری: نِمِسیس (Nemesis)

تیغه‌ی داوری: نِمِسیس (Nemesis)

 

یکی از اولین سلاح‌های نام‌گذاری‌شده‌ای که ایمو احضار می‌کند، «نِمِسیس، تیغه‌ی داوری» است؛ شمشیر بزرگی (Greatsword) که او در چپتر ۱۱۸۱ برای سوراخ کردن قفسه سینه لوکی از آن استفاده می‌کند. این شمشیر بوضوح از «نمسیس»، الهه‌ی یونانی انتقام الهی و مجازات کسانی که در برابر خدایان تکبر می‌ورزند، الهام گرفته شده است؛ اسمی که کاملاً برازنده‌ی شمشیری است که به دست ایمو چرخانده می‌شود.

9 – تیغه‌ی خشم: گـَرام (Gram)

تیغه‌ی خشم: گـَرام (Gram)

 

در چپتر ۱۱۸۳ وان پیس، ایمو سلاح جدید دیگری را در نبرد بیرون می‌کشد؛ این‌بار در قالب یک سلاح نیزه‌ایِ شعله‌ور به‌نام «تیغه‌ی خشم: گرام». بعداً مشخص می‌شود که این سلاح به «خاندان شپرد» (Shepherd Family) تعلق دارد، چرا که به «سنت سامرز» هم بعداً این قابلیت داده می‌شود تا از طریق قدرت Omen از آن استفاده کند. با این حال، گرام زمانی که به دست سنت سامرز گرفته می‌شود ظاهر متفاوتی به خود می‌گیرد و به جای نیزه، شباهت بیشتری به یک شمشیر انحنا‌دار (Sabre) با دسته‌ی خاردار پیدا می‌کند.

به نظر می‌رسد گرام از شمشیری افسانه‌ای به همین نام در اساطیر نورس (که به‌نام بالـمونگ نیز شناخته می‌شود) الهام گرفته شده است؛ همان شمشیری که زیگوردِ قهرمان آن را از دل یک درخت بیرون کشید و برای کشتن اژدهایی به نام فافنیر استفاده کرد. بسیار متناسب با این افسانه، ایمو در وان پیس از این سلاح علیه لوکی استفاده می‌کند—آن هم زمانی که لوکی در فرم نیدهاگ (Niddhoggr) خود قرار دارد.

8 – تیغه‌ی کینه: استیگما (Stigma)

تیغه‌ی کینه: استیگما (Stigma)

 

«تیغه‌ی کینه: استیگما» برای اولین‌بار در چپتر ۱۱۸۷ توسط ایمو به کار گرفته می‌شود و به شکل شمشیری با شعله‌های سیاه ظاهر می‌شود که سینه لوکی را می‌شکافد. ایمو هنگام استفاده از استیگما، ابتدا با انگشت شست و اشاره خود یک دایره می‌سازد و گوی‌های آتشینِ Omen را احضار می‌کند؛ این گوی‌ها به نظر می‌رسد سینه‌ی لوکی را نشانه‌گذاری می‌کنند و درست پس از آن، شمشیر همان نقطه را سوراخ می‌کند.

7 – تیغه‌ی هیچ‌پوچی: وُهو (Vohu)

تیغه‌ی هیچ‌پوچی: وُهو (Vohu)

 

یکی از مرگبارترین سلاح‌هایی که تا کنون در آرسنال ایمو دیده شده، «وُهو، تیغه‌ی هیچ‌پوچی» است. این شمشیر برای اولین‌بار در چپتر ۱۱۸۸ توسط ایمو احضار می‌شود و متعاقباً برای زدن ضربه به سینه‌ی لوفی و سنجاق کردن او به «درخت جواهر: آدام» به کار می‌رود. تیغه‌ی وُهو الگوهای پیچ‌درپیچِ مشخصی دارد و شعله‌های سیاهی از آن زبانه می‌کشد؛ به گفته‌ی ایمو، این شمشیر نیروی حیاتی یا جانِ کسانی را که توسط آن زخم می‌خورند، جذب می‌کند.

نام این شمشیر می‌تواند به «خلأ» یا «تهی‌بودن» نیز ترجمه شود که احتمالاً ارجاعی است به فرازی از «جهان دوم» در کتاب هارلی (Harley) که می‌گوید: «در میان خلأ، نفس وجود داشت.»

6 – تیغه‌ی آشوب: توهو (Tohu)

تیغه‌ی آشوب: توهو (Tohu)

 

در طول نبرد با زورو در چپتر ۱۱۸۹، سنت سامرز تأیید می‌کند این قدرت Omen است که به ایمو امکان استفاده از سلاح‌های ۱۹ پادشاه اولیه را می‌دهد. در همین حین، او از چند سلاح ایمو نام می‌برد؛ از جمله «تیغه‌ی آشوب: توهو» که هنوز در حال مبارزه و در عمل دیده نشده است. در زبان ژاپنی به این سلاح «کُنتُن‌کِن» (Kontonken) می‌گویند که «کُنتُن» به آشوبِ نخستینِ پیش از آفرینش جهان اشاره دارد؛ مفهومی که دست‌دردستِ خلأ نخستین پیش می‌رود. از این رو، احتمال دارد توهو و وُهو (تیغه‌ی هیچ‌پوچی) یک جفت باشند و توهو نیز به همان اندازه‌ی وُهو مرگبار باشد.

5 – موراماسا (Muramasa)

موراماسا (Muramasa)

 

در کنار وُهو، سلاح دیگری که توسط سنت سامرز در چپتر ۱۱۸۸ نام برده شده اما هنوز رونمایی نشده، «موراماسا» است. با توجه به نامش، موراماسا احتمالاً یکی از کاتانا‌های اطراف تخت خالی است. نام این شمشیر از یک شمشیرساز شوم و مشهور ژاپنی به همین نام گرفته شده که به ساخت تیغه‌های نفرین‌شده معروف بود—همان شمشیرهایی که منبع الهام مستقیم شمشیرهای «کیتِتسو» (Kitetsu) در وان پیس بوده‌اند. با توجه به اینکه «سنت اتان‌بارون وی. نوسجورو» شمشیر «شودای کیتِتسو» را در دست دارد، این احتمال وجود دارد که موراماسا سلاح متعلق به «خاندان نوسجورو» باشد.

4 – تیغه‌ی خدای دریا: فراگاراک (Fragarach)

تیغه‌ی خدای دریا: فراگاراک (Fragarach)

 

مدتی کوتاه پس از زدن ضربه به لوفی با شمشیر وُهو، ایمو در چپتر ۱۱۸۹ شمشیر دیگری به نام «فراگاراک، تیغه‌ی خدای دریا» را احضار می‌کند؛ شمشیری که پوشیده از شعله‌های سیاه است. با این حال، فراتر از نام آن، شاید جذاب‌ترین نکته درباره‌ی فراگاراک منبع الهامش باشد. این شمشیر مستقیماً از تیغه‌ای به همین نام در اساطیر ایرلندی الهام گرفته شده است؛ شمشیری که گفته می‌شود توان و قدرت دشمنانش را می‌مُکد، هیچ زرهی جلودارش نیست و به «مانانان» (Manann)، خدای دریا تعلق داشته است.

3 – تبرِ شینگ‌تیان (Axe of Xingtian)

تبرِ شینگ‌تیان (Axe of Xingtian)

 

در رویارویی مستقیم با خودِ «کوهخوار»، ایمو در چپتر ۱۱۸۹ وان پیس تبر اختصاصی خود را در برابر «گابان» احضار می‌کند. این سلاح که «تبر شینگ‌تیان» نام دارد، یکی از دو تبری است که در مقابل «تخت خالی» تصویر شده بود و از ایزدِ بی‌سرِ چینی به همین نام—که او هم تبری به دست دارد—الهام گرفته شده است.

2 – لانگینوس (Longinus)

لانگینوس (Longinus)

 

«لانگینوس» سلاحی است که توسط «سنت کیلینگهام» در چپتر ۱۱۸۹ به کار گرفته می‌شود و به گفته‌ی او، سلاحِ متعلق به «خاندان ریموشیفو» (Rimoshifu Family) است. از آنجا که ایمو هنوز در حالِ دست گرفتن این سلاح دیده نشده، لقب آن همچنان ناشناخته است. لانگینوس در دستان سنت کیلینگهام به شکل یک نیزه‌ی پرنقش‌ونگار و آراسته ظاهر می‌شود؛ نام این سلاح نشان می‌دهد که از «نیزه‌ی مقدس» (Longinus)—همان نیزه‌ای که در زمان مصلوب شدن عیسی مسیح بر پهلوی او فرورفت—الهام گرفته شده است.

1 – هونِبامی توشیرو (Honebami Toshiro)

هونِبامی توشیرو (Honebami Toshiro)

 

در طول درگیری با گابان، ایمو در کنار «تبر شینگ‌تیان»، شمشیر دیگری را هم به نام «هونِبامی توشیرو» احضار می‌کند. این سلاح ویژه به شکل یک کاتاناست که الگویی پیچ‌درپیچ روی لبه‌ی تیغه‌اش دیده می‌شود و دسته‌ی آن به شکل یک «اوروبوروس» (مار یا اژدهایی که دم خود را می‌خورد) ساخته شده است. هونِبامی توشیرو همچنین توسط دو مارِ حاصل از قدرت Omen احاطه شده که هنگام چرخاندن شمشیر، آن‌ها هم دست به حمله می‌زنند.

نام این کاتانا تحت‌اللفظی به معنای «استخوان‌خوار» یا «استخوان‌شکن» است و نامش از یک شمشیر باستانی و واقعی به همین نام گرفته شده است. هونِبامی توشیرو واقعی در اصل یک «ناگیناتا» (نیزه‌ی انحنا‌دار ژاپنی) بود که بعدها به یک شمشیر تغییر شکل یافت، و «توشیرو» نیز نام آهنگری است که آن را ساخته بود.